ΜΕΓΑΛΑ ΒΙΒΛΙΑ

Δάφνις και Χλόη - Daphnis & Chloé

Όνομα Καλλιτέχνη
Όνομα Συγγραφέα
Έκδοση
Μαρκ Σαγκάλ (1889-1985)
Λόγγος (3ος αιώνας μ.Χ.)
1961, Παρίσι
Τυπωμένο σε δύο τόμους, μεγέθους 42,4 x 33 εκ.
Το κείμενο είναι στοιχειοθετημένο στο χέρι, με χαρακτήρες ‘romain de l’ université’
42 πρωτότυπες έγχρωμες λιθογραφίες, εκτός κειμένου
Εκδόσεις σε χαρτί τύπου ‘vélin d’ Arches’:
  • 250 αντίτυπα, αριθμημένα 1-250
  • 20 αντίτυπα εκτός εμπορίου, αριθμημένα I-XX
  • Τυπώθηκαν επιπλέον 40 σουίτες με όλες τις λιθογραφίες, αριθμημένες από 1-60
Ο Τεριάντ πεπεισμένος για το μοναδικό ταλέντο του Μαρκ Σαγκάλ, του εμπιστεύεται το 1952 την εικονογράφηση του ποιμενικού ειδυλλίου, Δάφνις και Χλόη, του Αρχαίου Έλληνα συγγραφέα, Λόγγου. Ο Μαρκ Σαγκάλ, γεμάτος ενθουσιασμό και διάθεση να δώσει τον καλύτερό του εαυτό, επισκέπτεται την Ελλάδα δύο φορές. Με αυτόν τον τρόπο κατανοεί, καλύτερα την πηγή έμπνευσης του συγγραφέα, με αποτέλεσμα να δημιουργήσει μια πιο πιστή και αρμονική εικονογράφηση. Για να καρποφορήσει το σχέδιο του και να υλοποιηθεί το αριστούργημα αυτό, χρειάστηκαν εννέα χρόνια.

Η ιστορία του Δάφνις και Χλόη είναι γραμμένη τον 3ο αιώνα μ.Χ. και διαδραματίζεται στην Λέσβο, όπου εικάζεται ότι είναι και ο γενέθλιος τόπος του συγγραφέα. Αν και γνωρίζουμε ελάχιστα για τον Λόγγο, το βουκολικό του αυτό αριστούργημα άσκησε μεγάλη επιρροή στην Ευρωπαϊκή λογοτεχνία. Με έναν απλό, αλλά και εκλεπτυσμένα λυρικό τρόπο, αφηγείται την ιστορία δύο νέων, ενός βοσκού και μιας βοσκοπούλας, που ερωτεύονται σφοδρά, αλλά παράλληλα έχουν να αντιμετωπίσουν μεγάλες δυσκολίες. Η συγκινητική αυτή ιστορία αποδίδεται με έναν άμεσο τρόπο, από τον οποίον όμως δεν λείπει και το καταλυτικό χιούμορ του συγγραφέα.

Ο Μαρκ Σαγκάλ ‘μεταφέρεται’ στην Αρχαία Ελλάδα, για να μπορέσει να αποδώσει πιστά τα πρόσωπα και τις σκέψεις που περιγράφονται στο βιβλίο. Έτσι, οι χαρακτήρες του Λόγγου γίνονται χαρακτήρες του Σαγκάλ. Μέσα από μια αναδημιουργία, που κυριαρχεί το χρώμα και το φως, προβάλλει ένας θαυμαστός και ονειρικός κόσμος, που συγγενεύει με αυτόν του ποιητή. Το ειδύλλιο των δύο νέων εναρμονίζεται με το ελληνικό τοπίο, οδηγώντας τον καλλιτέχνη να συνθέσει σκηνικά με κοιλάδες, βουνά, θάλασσα, λουλούδια και ζώα, συνδυασμένα με μνημεία και μυθολογικές μορφές. Μέσα από αυτά τα στοιχεία εκφράζονται τόσο ο έρωτας του ζευγαριού, όσο και κάποια βαθύτερα αλληγορικά νοήματα του αρχαίου ελληνικού πολιτισμού.