ΜΕΓΑΛΑ ΒΙΒΛΙΑ

Μύθοι - Fables

Όνομα Καλλιτέχνη
Όνομα Συγγραφέα
Έκδοση
Μαρκ Σαγκάλ (1889-1985)
Ζαν ντε λα Φονταίν (1621-1695)
1952, Παρίσι
Τυπωμένο σε δύο τόμους, μεγέθους 40 x 30,5 εκ.
Το κείμενο είναι στοιχειοθετημένο με πλάγιους χαρακτήρες, που είχε χαράξει ο Γκαραμόντ τον 16ο αιώνα
100 πρωτότυπες οξυγραφίες, εκτός κειμένου και 2 στα εξώφυλλα
Οι χαλκοί χαράχτηκαν από τον Σαγκάλ, ανάμεσα στα 1927 και 1930, για τον Αμπρουάζ Βολάρ
Εκδόσεις σε χαρτί τύπου ‘vélin de Rives’:
  • 85 αντίτυπα περιλαμβάνουν 100 οξυγραφίες, τονισμένες στο χέρι από τον καλλιτέχνη, αριθμημένα 1-85
  • 100 αντίτυπα, αριθμημένα 86-185
  • 15 αντίτυπα εκτός εμπορίου, αριθμημένα I-XV
  • Τυπώθηκαν επιπλέον 100 λευκώματα, που περιέχουν 100 πρωτότυπες οξυγραφίες σε χαρτί τύπου ‘Montval’, σχήματος 42 x 34 εκ.
Ο εκδότης Αμπρουάζ Βολάρ είχε ζητήσει το 1927 από τον Μαρκ Σαγκάλ να του εικονογραφήσει τους Μύθους του διάσημου Γάλλου συγγραφέα, Ζαν ντε Λα Φονταίν. Αν και ο Σαγκάλ το δούλευε επί τρία χρόνια, από το 1927 έως το 1930, ο Βολάρ τελικά δεν μπόρεσε να το δημοσιεύσει. Το 1950, ο Τεριάντ εξασφάλισε τα δικαιώματα και το Μάρτιο του 1952, χάρη στη σχολαστική και υπομονετική δουλειά του, κατόρθωσε να φέρει στο φως της δημοσιότητας ένα ακόμα σημαντικό και όμορφο έργο τέχνης.

Οι Μύθοι του Ζαν ντε Λα Φονταίν, από τους πιο γνωστούς ‘μοντέρνους’ μύθους, θεωρούνται ένα από τα αριστουργήματα της γαλλικής λογοτεχνίας. Ο Λα Φονταίν έγραψε μέσα σε 26 χρόνια 243 μύθους που εμπνεύστηκε από Έλληνες, Ινδούς, Πέρσες, Άραβες, και Κινέζους μυθοπλάστες. Ο προφορικός αυτός θησαυρός της Ανατολής είχε ήδη γίνει γνωστός από την Αρχαιότητα μέσω της εκδοχής των μύθων του Αισώπου, πέρασε στον Μεσαίωνα και από τον 17ο αιώνα, συνέχισε να διαδίδεται, κατά τον ίδιο αποτελεσματικό τρόπο, χάρη στην απόδοση του Λα Φονταίν. Οι περισσότεροι από τους Μύθους είναι δημιούργημα του ίδιου του Λα Φονταίν, ενώ οι υπόλοιποι, που είναι εμπνευσμένοι από τους μύθους του Αισώπου, έχουν διαφοροποιηθεί, ώστε να παρουσιάζουν ένα καινούργιο κείμενο. Ο ευφυής και ευρηματικός αυτός συγγραφέας, μέσα από τον πλούτο των μύθων του και με τη ζωηρή του αφήγηση, μεταδίδει στον κόσμο, με τον καλύτερο δυνατόν τρόπο, το αληθινό νόημα της ζωής.

Τόσο ο Βολάρ όσο και ο Τεριάντ θεώρησαν ιδανικό εικονογράφο του μνημειώδους αυτού έργου τον Ρώσο-Εβραίο Μαρκ Σαγκάλ, έναν από τους πιο παραγωγικούς και σημαντικούς καλλιτέχνες του 20ου αιώνα. Ο Μαρκ Σαγκάλ, ξεπερνώντας τους δισταγμούς του, αφήνει τον δικό του χαρακτηριστικό κόσμο και εισβάλλει με ενθουσιασμό στον κόσμο του συγγραφέα. Έτσι, οι ασπρόμαυρες οξυγραφίες του εκφράζουν την ίδια φαντασία και αισθητική που χαρακτηρίζει τους Μύθους του Λα Φονταίν. Ο καλλιτέχνης, εσωτερικεύοντας το κείμενο με αγάπη και σεβασμό, χωρίς να προσθέσει και να αφαιρέσει κανένα από τα στοιχεία του γραπτού λόγου, σχεδιάζει με τις λεπτές και ταυτόχρονα πυκνές του γραμμές, μια τέλεια αντιστοιχία. Αυτή η αρμονική συνύρπαξη κειμένου και εικονογράφησης οφείλεται και στην καταγωγή του, η οποία τον βοήθησε να μεταφέρει, με έναν αυθόρμητο και φυσικό τρόπο, όλη τη μαγεία της Ανατολής. Με το έργο αυτό, σταθμός στην καλλιτεχνική του πορεία, ο Μαρκ Σαγκάλ δημιούργησε κάτι πολύ διαφορετικό από τεχνικής απόψεως, καθώς και όσον αφορά την απόδοση των θεμάτων του.