ΜΕΓΑΛΑ ΒΙΒΛΙΑ

Λούκιος ή Όνος - Loukios ou l’ Âne

Όνομα Καλλιτέχνη
Όνομα Συγγραφέα
Έκδοση
Ανρί Λωράνς (1885-1954)
Λουκιανός από τα Σαμοσάτα (120-190 μ.Χ.)
1947, Παρίσι
Όνομα Μεταφραστή: Εμίλ Σαμπρύ
Τυπωμένο σε ένα τόμο, μεγέθους 29,5 x 21 εκ.
58 πρωτότυπες ξυλογραφίες σε μαύρο, από τις οποίες μερικές επιχρυσωμένες
Εκδόσεις σε χαρτί τύπου ‘vélin d’ Arches’:
  • 250 αντίτυπα, αριθμημένα 1-250
  • 20 αντίτυπα εκτός εμπορίου, αριθμημένα I-XX
Ο Τεριάντ ζήτησε από τον Γάλλο γλύπτη και χαράκτη, Ανρί Λωράνς, να εικονογραφήσει τα Ειδύλλια του Θεόκριτου, τον Λούκιο ή Όνο του Λουκιανού και τους Διάλογους του Λουκιανού. Με αυτόν τον τρόπο ήθελε να παρουσιάσει στο κοινό, πέρα από τις ικανότητες του καλλιτέχνη στην γλυπτική, το μεγάλο εικαστικό και γραφίστικό του ταλέντο. Η τέχνη του Λωράνς εξέφραζε απόλυτα τον Τεριάντ, γιατί του θύμιζε το ελληνικό πνεύμα και ταυτόχρονα την γαλλική παράδοση, στην οποία διέκρινε στοιχεία πνευματικής και πολιτισμικής συγγένειας με τον ελληνισμό. Δεν είναι, λοιπόν, τυχαίο το γεγονός ότι και τα τρία βιβλία, που του ανέθεσε, είναι όλα αρχαία ελληνικά έργα. Ο Λωράνς επέλεξε την τεχνική της ξυλογραφίας και πέτυχε ένα ιδιαίτερα δυνατό αποτέλεσμα· την πλαστική συγγένεια με τις μορφές, που διακοσμούν τα αγγεία της Αρχαίας Ελληνικής τέχνης.

Η φανταστική και ρομαντική αυτή ιστορία του Λουκιανού από τα Σαμοσάτα της Συρίας αναφέρεται στις περιπέτειες ενός δυστυχισμένου, που η μάγισσα ερωμένη του τον μεταμόρφωσε σε γάιδαρο. Ο Ανρί Λωράνς ακολουθεί από πολύ κοντά το κείμενο που του ζήτησε ο Τεριάντ να εικονογραφήσει, δημιουργώντας ξυλογραφίες, που συμπληρώνουν σχεδόν κάθε σελίδα του γραπτού. Ο καλλιτέχνης, δίνοντας την προσωπική του ερμηνεία στο κείμενο, τοποθετεί ανάλογα στην σκηνή τους τρεις πρωταγωνιστές, τον άντρα, την γυναίκα και τον γάιδαρο. Αποφεύγοντας τους συμβολισμούς ή τις φιλολογικές επεξηγήσεις και αποδίδοντας πολλές από αυτές τις εικόνες με το χαρακτηριστικό του χιούμορ, δίνει στις μορφές του μια τέτοια απλότητα, ώστε να βγάζει αυθόρμητα από την σκηνή τον πλαστικό της χαρακτήρα.

Σε αυτό το έργο ο Λωράνς αποκαλύπτει την αληθινή ιδιοφυΐα του στην τέχνη του βιβλίου. Ο τίτλος, τα κομμάτια διακόσμησης στις αρχές των παραγράφων, και η σχέση του λευκού χαρτιού με τα μαύρα του σχεδίου και των τυπογραφικών στοιχείων, συνθέτουν ένα σύνολο, που το πνεύμα του ανταποκρίνεται τέλεια στο χώρο της σελίδας και στο ρυθμό του αναγνώσματος. Ο Λωράνς δημιουργεί έναν δικό του κόσμο με την εκούσια ατελή εκτύπωση των χρωμάτων και με την συγκεκριμένη συγκρατημένη γραμμή, στον οποίον η γλυπτική του γνώση και ικανότητα, δίνει μια ακραία ένταση μέτρου και σύνεσης.