ΜΕΓΑΛΑ ΒΙΒΛΙΑ

Ο Υμπύ στις Βαλεαρίδες - Ubu aux Baléares

Όνομα Καλλιτέχνη
Όνομα Συγγραφέα
Έκδοση
Χοάν Μιρό (1893-1983)
Χοάν Μιρό (1893-1983)
1971, Παρίσι
Τυπωμένο σε ένα τόμο, μεγέθους 50,5 x 66 εκ.
Χειρόγραφο βιβλίο του Χοάν Μιρό
23 πρωτότυπες έγχρωμες λιθογραφίες, εκτός κειμένου
Εκδόσεις σε χαρτί τύπου ‘vélin d’ Arches’:
  • 120 αντίτυπα, αριθμημένα 1-120
  • 6 αντίτυπα εκτός εμπορίου, αριθμημένα I-VI
Ο Βασιλιάς Υμπύ εξέφρασε σε τέτοιον βαθμό τον Χοάν Μιρό, που θέλησε να δώσει μια προσωπική συνέχεια στην ιστορία αυτή, ώστε να απελευθερώσει, με τον δικό του χιούμορ και την προσωπική ζωγραφική του γλώσσα, το σατιρικό ύφος του Αλφρέντ Τζαρί. Το ειρωνικό και φανταστικό σύμπαν του Μιρό ταυτίζεται και πάλι με το πρόσωπο και τον κόσμο του Υμπύ, μέσα από τον Υμπύ στις Βαλεαρίδες (1971), για το οποίο ο Μιρό συνέθεσε ένα κείμενο καλλιγραφημένο με τρομερή ζωντάνια, και από την Παιδική Ηλικία του Υμπύ (1975), που οι ζωγραφιές του έχουν όλη τη χάρη παιδικών σχεδίων. Το ταλέντο του Μιρό ξεδιπλώνεται από σελίδα σε σελίδα και δικαιώνει για ακόμα μια φορά τον χαρακτηρισμό των σουρεαλιστικών του έργων, ως τα πιο πρωτότυπα του 20ου αιώνα. Με την Παιδική Ηλικία του Υμπύ ο Τεριάντ, έχοντας ήδη κλείσει τα 78 του χρόνια, κλείνει και την εκδοτική του δραστηριότητα.

Στο πρώτο από τα δύο αυτά βιβλία, ο Μιρό τοποθετεί τον Υμπύ στον ίδιο χώρο που είχε αποφασίσει και αυτός να ζήσει το υπόλοιπο της ζωής του, στα νησιά των Βαλεαρίδων. Η πλήρης ταύτιση του καλλιτέχνη με τον πρωταγωνιστή συνεχίζεται μέσα στις μεγάλες σελίδες του βιβλίου αυτού, του οποίου ο οίστρος και η πληθωρικότητα της γραφής του Μιρό συναγωνίζονται τον αρχικό εμπνευστή, Αλφρέντ Τζαρί. Μέσα από την αυτόματη γραφή, όπου ο συνειρμός λέξεων και αναμνήσεων είναι η υπέρτατη έμπνευση, ο Μιρό μας εισάγει στον κόσμο του Υμπύ με τα εκφραστικά του επιφωνήματα. Η γραφή γίνεται καθαρό ‘σημείο’ και περνάει αμετάβλητη στην πλαστική σύνθεση. Ο καλλιτέχνης χρησιμοποιεί το δυναμικό αυτό εκφραστικό μέσο εξομολόγησης με απλότητα και σε συνδυασμό με τα υπόλοιπα σύμβολα του. Με τον τρόπο αυτό, περιορίζει τον έλεγχο της συνείδησης και δημιουργεί ένα λυρικό πνεύμα, τεκμηριώνοντας το πιστεύω του ότι η ζωγραφική είναι ποίηση και η ποίηση ζωγραφική.

Ο Μιρό και στα δύο αυτά βιβλία παραμένει πιστός στις βασικές αρχές του Σουρεαλισμού, εκφράζοντας τη δύναμη του υποσυνειδήτου απελευθερωμένο από κάθε λογική. Ο Μιρό μετατρέπει τις εικόνες των ονείρων και της φαντασίας του σε δυναμικά οπτικά παιχνίδια, που εκφράζουν με απόλυτη αληθοφάνεια τις μυστικές σχέσεις του ανήλικου και ενήλικου Υμπύ με τον κόσμο. Η χρωματιστή γραμμή του Μιρό, με πλήρη ελευθερία, αυτοσχεδιάζει με χιούμορ ολόκληρο τον κόσμο των μικρών εκκεντρικών πλασμάτων της φαντασίας. Το μονόχρωμο και ουδέτερο φόντο, στο οποίο είναι ζωγραφισμένα, συμβολίζει τον αντίστοιχο κενό χώρο του περιβάλλοντος ενός ονείρου, δίνοντας τους τη δυνατότητα να κινούνται ελεύθερα. Οι χαριτωμένες και ιδιόμορφες φιγούρες ζώων και ανθρώπων, τα σχήματα του και οι περίεργες γεωμετρικές του κατασκευές, εναλλάσσονται με κοφτές γραμμές, κηλίδες χρώματος και σπείρες, προσδίδοντας πολλαπλές συμβολικές δυνατότητες, μεταφορές και αναπάντεχες σχέσεις. Ο Μιρό, υποβάλλοντας την ισοδυναμία μιας υποσυνείδητης γλώσσας, δημιουργεί ενστικτωδώς μια ζωγραφική μέσα από σύμβολα και κώδικες.