VERVE

Verve 35 - 36

Κατηγορία
Όνομα Καλλιτέχνη Εξωφύλλου
Έκδοση
«Αφιέρωμα σε καλλιτέχνη»
Henri Matisse
1958, Παρίσι
Το τεύχος αυτό του Verve περιέχει :
  • Τελευταία έργα του Henri Matisse, της περιόδου 1950-1954, από υδατογραφημένο χαρτί, κομμένο με ψαλίδι και επικολλημένο. Τα έργα συνοδεύονται από σχέδια φτιαγμένα την ίδια περίοδο ή και προγενέστερα.
  • 39 έγχρωμες πλάκες, λιθογραφημένες από τους αδελφούς Mourlot.
  • 38 ηλιοτυπίες από τους αδελφούς Draeger.
  • Κείμενα των Pierre Reverdy “ Ο Matisse μέσα στο φως και την ευτυχία” και Georges Duthuit “Ο ράφτης του φωτός”.
Ο Τεριάντ αφιέρωσε ως μεταθανάτια τιμή το διπλό αυτό τεύχος του περιοδικού Verve (Αριθ. 35/36) στον Γάλλο καλλιτέχνη και κύριο εκφραστή των Φοβιστών, Ανρί Ματίς. Το αφιέρωμα αυτό περιέχει μια σειρά από έργα της τελευταίας περιόδου του (1950-1954), που έχουν δημιουργηθεί με την τεχνική του γκουάς ντεκουπέ, δηλαδή είναι συνθέσεις από κομμένα και κολλημένα χαρτιά ζωγραφισμένα από τον ίδιο τον καλλιτέχνη, καθώς και μια σειρά από σχέδια της ίδιας περιόδου ή και προγενέστερα.

Ο Ανρί Ματίς, σε αντίθεση με άλλους σημαντικούς καλλιτέχνες της εποχής του, δεν θεωρούσε πρωταρχικό του στόχο να εκφράσει μέσα από τις δημιουργίες του τα προσωπικά του προβλήματα και τις δυσκολίες που αντιμετώπιζε. «Αυτό που ονειρεύομαι», έγραψε, «είναι να δημιουργήσω μια τέχνη που να δηλώνει ισορροπία, να είναι αγνή και γαλήνια, να μην αναφέρεται σε θέματα που ενοχλούν και ταράσσουν, (…) όπως είναι η παρηγοριά και η καλή επιρροή, σαν ένα βάλσαμο ψυχής και πνεύματος –κάτι σαν μια αναπαυτική πολυθρόνα που κάποιος κατάκοπος την έχει ανάγκη για να ξεκουραστεί».

Τον σκοπό του αυτόν τον πετυχαίνει με το να δίνει έμφαση στην έκφραση του προσωπικού του οράματος κυρίως μέσω της ακριβής οργάνωσης του πίνακα, της απλοποίησης της φόρμας και του καθαρού χρώματος. Ξεκινάει τη δημιουργία του βασιζόμενος στο συναίσθημα και την αίσθηση που του προκαλεί η φύση· προχωράει με πειθαρχεία, τάξη και σαφήνεια, στην οργάνωση του πίνακα· και καταλήγει σε ένα έργο, όπου το σχέδιο, το χρώμα και η γενικότερη δόμηση, εκφράζει έπ’ ακριβώς την ιδέα του. Κανένα από τα στοιχεία που χρησιμοποιεί στα έργα του δεν είναι τυχαίο. Όλα είναι εξ’ ίσου σημαντικά και συντονισμένα σ’ έναν ρυθμό, που έχει ως αποτέλεσμα την ισορροπία, την καθαρότητα και την αρμονία, σύμφωνα με την αρχική επιθυμία του καλλιτέχνη.